şehir hayatına alışamayan insan

ailem hep bu konuda farklı düşünürdü, bense tam tersini savunurdum. yıllar geçince anladım ki ikimiz de haklıydık aslında, sadece farklı yaşların gözünden bakıyorduk. şimdi onların yaşına gelince fark ettim. yaş ilerleyince fikrin değişmesi bir tutarsızlık değil, olgunlaşmadır. (düzenleme notu: yazıyı az şekillendirdim.)

kısa bir not olsun: bu meseleyi ilk duyduğumda yanlış anladığımı sonradan farkettim. söze nereden başlamalı, hangi tarafından tutmalı diye uzun süre düşündüm. çünkü konuyu doğru anlatabilmek için önce ona inanmak lazım, sonrasını okuyucu kendi tamamlıyor zaten. ben buraya sadece kendi gözlemlerimi yazdım, mutlak doğru aramayın.