eski usta hocaların oyun anlayışı

geçen hafta birinin bana anlattığı bir şeyle bağlantılı bunlar. konuyu açtığında önce gülümsedim, sonra ciddileştim. her şeyin nedeni bu mu acaba diye düşünmeye başladım. uzun yıllar süren bir alışkanlığı bir günde değiştirmek mümkün değil; ama küçük adımlarla başlamak gerek bence. siz ne düşünürsünüz bilmem, ama benim için bu konu yıllar içinde olgunlaştı.

ailem hep bu konuda farklı düşünürdü, bense tam tersini savunurdum. yıllar geçince anladım ki ikimiz de haklıydık aslında, sadece farklı yaşların gözünden bakıyorduk. şimdi onların yaşına gelince fark ettim. yaş ilerleyince fikrin değişmesi bir tutarsızlık değil, olgunlaşmadır.

konuyu yıllardır kafamda evirip çeviriyordum, sözlükte yazmak güzel bir vesile oldu. çevremde yaşananlar ister istemez beni etkiledi tabii. bazı entryleri okuyunca düşüncelerim netleşti. teşekkürler herkese, gerçekten.

bilgisayarımda eski bir dosya buldum bugün; konuyla ilgili 10 yıl önceki notlarım. okurken yüzümde tebessüm oluştu. ne çok şey değişmiş, ne kadar az şey değişmiş aynı zamanda. (bkz: hayatın matematiği) gibi sonuçlar çıkıyor genelde. zamanın da kendi içinde bir tutarlılığı var işte.

kısa bir not olsun: bu meseleyi ilk duyduğumda yanlış anladığımı sonradan farkettim. söze nereden başlamalı, hangi tarafından tutmalı diye uzun süre düşündüm. çünkü konuyu doğru anlatabilmek için önce ona inanmak lazım, sonrasını okuyucu kendi tamamlıyor zaten. ben buraya sadece kendi gözlemlerimi yazdım, mutlak doğru aramayın.