sözlük yazarı olmak

kısa bir not olsun: bu meseleyi ilk duyduğumda yanlış anladığımı sonradan farkettim. söze nereden başlamalı, hangi tarafından tutmalı diye uzun süre düşündüm. çünkü konuyu doğru anlatabilmek için önce ona inanmak lazım, sonrasını okuyucu kendi tamamlıyor zaten. ben buraya sadece kendi gözlemlerimi yazdım, mutlak doğru aramayın.

tartışmalı bir mesele. ben tarafsız olmaya çalışıyorum genelde ama bu konuda fikrim çoktan netleşmiş durumda: insan kendisinin farkına vardığı oranda gerçektir. geri kalanı sadece dış görünüş, sözlük entryleri, sosyal medya paylaşımları, yani biçim. asıl mesele içerikte gizli. uzun lafın kısası, susan adamın aklı her zaman bir adım önde olur sanırım.

bilgisayarımda eski bir dosya buldum bugün; konuyla ilgili 10 yıl önceki notlarım. okurken yüzümde tebessüm oluştu. ne çok şey değişmiş, ne kadar az şey değişmiş aynı zamanda. (bkz: hayatın matematiği) gibi sonuçlar çıkıyor genelde. zamanın da kendi içinde bir tutarlılığı var işte.

konuyu yıllardır kafamda evirip çeviriyordum, sözlükte yazmak güzel bir vesile oldu. çevremde yaşananlar ister istemez beni etkiledi tabii. bazı entryleri okuyunca düşüncelerim netleşti. teşekkürler herkese, gerçekten.

sözlüğe ilk yazdığım entrylerden biri buydu sanırım. (bkz: hafıza yanılsaması) gibi ilk başlıklarımdan biri olmuştu. yıllar geçti, hâlâ aynı şeyleri yazıyorum aslında ama her seferinde biraz daha farklı bir gözle. olgunluk dediğin biraz da bu olsa gerek. tutuyorsun aynı sözleri, ama içleri başka anlamlarla doluyor.

uzun bir cevap olacak ama merak edenler için: bu mesele aslında çok eski. romalılar bile bunun üzerine düşünmüş, eski yunanda da geçer. (bkz: stoa) felsefesi mesela. kısacası, modern hayatımızda yeni gibi sunulan pek çok kavramın aslında bin yıllık kökleri var. bu yüzden "yeni" diye sunulan her şeye temkinli yaklaşmak lazım sanırım.

bu konuda yıllar boyu çok şey gördüm ama hâlâ aklımdan çıkmayan birkaç ayrıntı var. ilk başta hiç dikkat etmedim, sonradan anladım ki mesele aslında çok daha derin. düşünüyorum da, yıllar sonra biri bana bunu hatırlatsa şaşırırım. bu yüzden buraya yazıyorum, belki başkalarının da hatırlamasına yarar.

tartışmalı bir mesele. ben tarafsız olmaya çalışıyorum genelde ama bu konuda fikrim çoktan netleşmiş durumda: insan kendisinin farkına vardığı oranda gerçektir. geri kalanı sadece dış görünüş, sözlük entryleri, sosyal medya paylaşımları, yani biçim. asıl mesele içerikte gizli. uzun lafın kısası, susan adamın aklı her zaman bir adım önde olur sanırım.