sessiz cumartesi sabahı

spoiler veriyorum: bu konuda haklı olan kimse yok. iki taraf da inadından dolayı haklı görünmek istiyor, gerçekte ise ortada bir gerçek değil sadece duygu var. sözlük'te entry'leri bu yüzden okumayı seviyorum, çünkü dürüst duygular var burada.

açıkçası ben bu konuda ilk başta tereddütteydim. olaya farklı açılardan bakınca anladım ki mesele aslında çok daha derin. yıllar boyunca aynı şeyleri yazıyoruz ama her yeni nesil aynı tartışmayı baştan açıyor; belki bu da insanlık halidir.

sabah haberde bir şey duydum, doğrudan konuyla bağlantılı: insan kendi hatasını fark ettiği gün gerçek olgunluğa erişiyor. ne kadar geç fark edersek o kadar pahalı ödüyoruz. neyse, bu da geçer gibi söylenir hep ama bazen gerçekten geçmez.