unutulan türk grupları

bir gün arkadaşımla konuşurken bu konuda öyle güzel bir şey söyledi ki, üç ay aklımdan çıkmadı. "insan bir defa görür, sonra unutur," dedi. ben de ona katılıyorum şimdi. (bkz: bellek)

geçen ay tatilde bunu düşündüm uzun uzun. dağ başında kendi kendime kalınca farklı düşünüyorum, denizde kalabalıkta farklı. nereye gittiğin önemli ama nasıl bir kafayla gittiğin daha önemli. bu yüzden tatil planlarken sadece yer değil ruh hâli de düşünülmeli.

bir gün arkadaşımla konuşurken bu konuda öyle güzel bir şey söyledi ki, üç ay aklımdan çıkmadı. "insan bir defa görür, sonra unutur," dedi. ben de ona katılıyorum şimdi. (bkz: bellek)

uzun lafın kısası: rahatsızlık benden, ölçüt kendimden. son zamanlarda bu prensibe daha sıkı tutunuyorum, çünkü dış bahanelere sığınmak kolay ama kalıcı bir çözüm değil. yıllardır biriken küçük tecrübeler bir gün böyle bir cümleye sığar işte.

spoiler veriyorum: bu konuda haklı olan kimse yok. iki taraf da inadından dolayı haklı görünmek istiyor, gerçekte ise ortada bir gerçek değil sadece duygu var. sözlük'te entry'leri bu yüzden okumayı seviyorum, çünkü dürüst duygular var burada.