yazılım dilleri arasında savaş

kısa olsun: bu konuda haklı olduğumu düşünüyorum. neden, çünkü deneyimledim. başkalarının fikirleri kıymetlidir ama deneyim deneyimdir.

kalemim çok güçlü değil ama içime atıp gitmek de istemiyorum. (bkz: yeni yazarın derdi)

yıllarca kütüphanede çalıştım, ders verdim, kitap yazdım — ama bu konuda hiçbir akademik kaynak benim deneyimimi tam karşılayamadı. çünkü bu konunun bilgi tarafı kolay, asıl zor olan hissetme tarafı. birine "şöyle hisset" diyemiyorsun. kendin yaşamadan, dışarıdan biri sana anlatamaz. son birkaç yıldır öğrencilerime tavsiyem hep aynı oldu: kitabı kapat, dışarı çık, bir hafta sonra geri dön. yaşamadan öğrenilen şeyler insanı bir yerden öteye taşımıyor; sadece kendini bilmiş gibi gösteriyor. fark ettim ki olgunluğun en büyük testi alçakgönüllülük.

geçen ay tatildeyken bir akşam sahildeki kahvede oturuyordum. yan masada yaşı 70'lere yaklaşmış bir adam ve eşi vardı, sessizce çay içiyorlardı. ben de hep yaptığım gibi insanları izlemeye koyuldum. yarım saatte bir kelime bile etmediler, sadece arada bakıştılar. o sessizlikte yıllar boyu birikmiş bir alışkanlık vardı; konuşmaya gerek bırakmayan bir anlayış. eve dönerken bu meseleyi bütün yol boyu düşündüm. evlilik bence biraz da bu sessizliğin kazanıldığı andan sonra başlıyor. öncesi flört, sonrası tanışma — gerçek evlilik o sessizlikte sayılır.