iki sene önce bir konferansta tanıştığım biri vardı, ismini bile hatırlamıyorum şimdi ama bana söylediği şey hala aklımda. dedi ki: "hayatta neyin önemli olduğunu, neyin olmadığını ayırt etmek 30 yaşa kadar mümkün değil — çünkü yetişkinlerin standart bir hayat öğrenciliği var." o gün gülmüştüm, ama yıl sonunda doğruluğunu görmeye başladım. çevremde bir sürü insan hala hiç önemli olmayan şeyler için saatler harcıyor, kendi hayatını yaşadığını sanırken aslında başkasının yarışında koşuyor. bu konu çok büyük, küçük bir entry'ye sığmaz. ama bir not düşmek istedim.